Genieten van Bounida, experiment Van de Pavert en Jetten leeft op bij dominant Jong Ajax

In dit artikel:

Jong Ajax speelde vrijdagavond op eigen veld met 0-0 gelijk tegen MVV, maar het resultaat overschaduwde een aantal positieve ontwikkelingen. De belofteploeg was vaak de betere partij: dominant, combinatief sterk en meerdere keren dreigend, maar de afwerking ontbrak waardoor de drie punten uitbleven.

Trainer Willem Weijs experimenteerde met de rol van verdedigende middenvelder door rechtsback-omgevormde Ryan van de Pavert die taak te geven. Van de Pavert vond geregeld de vrije ruimtes en gaf enkele splijtende passes; zijn inzet als nummer zes bleek een van de redenen dat de opbouw beter verliep dan in voorgaande duels, waarin spelers als Gerald Alders en Youri Regeer moeite hadden met de spelverdeling vanuit die rol. Alders oogde op zijn vertrouwde positie als centrale verdediger sterk en precies in passing.

Rayane Bounida viel op ondanks het missen van een strafschop: hij toonde dribbelvermogen, slimme combinaties en leverde meerdere standards die gevaar stichtten. Sem Westerveld keepte een sterke wedstrijd bij MVV en wist daarmee enkele grote kansen van Ajax te neutraliseren. Mark Verkuijl maakte zijn eerste speelminuten van het seizoen.

Weijs hield vast aan een intensieve 4-4-2-pressing, met Bounida vaak als tweede aanvaller; die opzet zorgde regelmatig voor goed balherstel en druk op de Maastrichtse verdediging. In de tweede helft koos Jong Ajax vaak voor opbouw via drie centrumverdedigers (waarbij Van de Pavert of Appiah erbij schoven), wat linksback Lucas Jetten de ruimte gaf om hoog te spelen. Jetten profiteerde aanvallend en leverde volgens de statistieken twee kansen: zijn over- en underlaps gaven het spel extra dynamiek.

Nieuw in de basis was Abdellah Ouazane op de voor hem ongewone linksbuitenpositie; met creatieve opties als Ouazane, Bounida en Sean Steur heeft Weijs meerdere manieren om het middenveld vorm te geven. Het positiespel oogde vaak verzorgd, maar de beslissende eindpass en het doelpunt ontbraken—de grootste pijnpunt naarmate de analyse.

Conclusie: teleurstellend dat Jong Ajax niet won, maar de tactische aanpassingen en individuele stappen — vooral de introductie van Van de Pavert als controlerende schakel en de aanvallende impulsen van Jetten en Bounida — geven reden tot optimisme in het ontwikkelproces van de ploeg.