Overprikkeld en met kleine oogjes geland in Bakoe

In dit artikel:

Ruim 4300 kilometer van huis reizen honderden Ajacieden alsnog naar Bakoe, ondanks dat de club praktisch is uitgeschakeld in de Champions League. In totaal zijn zo’n 1.443 supporters op weg naar Heydar Aliyev International Airport om hun team te steunen; de verslaggever zelf vliegt van Schiphol via Istanbul naar Azerbeidzjan en schetst een tocht vol vertragingen en ongemakken.

Op Schiphol kruist de reis de jeugdselectie van Ajax O19, die ontspannen en met rugzakjes richting Youth League-duel boardt. Voor de meeste fans geldt dat ze creatief moeten plannen: rechtstreekse opties zijn schaars, overstappen bijna onvermijdelijk (sommigen vliegen via Brussel en Warschau, anderen via Istanbul). De gekozen Pegasus-vlucht blijkt vertraagd, wat aansluitingen bemoeilijkt en de reis tot ruim tien uur maakt.

De vluchten zitten bomvol met Ajacieden en de omstandigheden zijn verre van comfortabel: benauwde cabine, penetrante geuren en reizigers die hun truitjes uittrekken voor verkoeling. Istanbul Sabiha Gökçen Airport oogt chaotisch — een bonte mix van toeterende bagagekarren, jengelende kinderen, paniek over gemiste vluchten en opvallend veel mannen met ontbloot bovenlijf, wat de sfeer doet lijken op een drukke bazaar. Een tweede vertraging en opnieuw warme toestanden maken het geheel zwaarder; onderweg zoekt men verkoeling met koude biertjes die snel opraken.

Uiteindelijk brengt een taxi de groep naar het hotel in Bakoe, waar de bekende Flame Towers uitstaan; het is al bijna vijf uur in de ochtend en er restte slechts een paar uur slaap. De volgende dag staan een training en een persconferentie met Fred Grim en Vitezslav Jaros op het programma — of Ajax diezelfde avond een heet optreden wacht in Bakoe, moet nog blijken. Conclusie: voor supporters is de reis naar Azerbeidzjan een avontuurlijke hink-stap-sprong van planning, geduld en opofferingsgezindheid, waarin het volgen van de club belangrijker blijkt dan comfort.