Reisverslag AZ-uit: wit-rood-witte vaan en wisselende emoties
In dit artikel:
Het uitduel in het AFAS Stadion voelt als een vaste jaarlijkse exercitie: voor de schrijver zijn het inmiddels achttien bezoeken aan Alkmaar en Ajax speelt er meestal “hartverwarmend”, al is het stadion zelf koud en winderig. De cijfers zijn niet mals: van de zeventien eerdere trips won AZ achtmaal, drie keer gelijk en Ajax slechts zes keer. Over de laatste tien ontmoetingen tussen beide clubs (thuis en uit) boekte Ajax geen enkele overwinning. Met het gelijke spel van nu loopt AZ zelfs op elf duels ongeslagen tegen Ajax, een smet op de clubhistorie.
Logistiek speelt een grote rol in het verhaal. De schrijver kocht vroeg een uitkaart maar ontdekte pas bij afrekenen dat het een buscombikaart betrof, waardoor hij al om 10.15 uur vertrekt richting de omwisselplek in Uitgeest. Van de 750 verkochte kaarten namen 285 supporters de autocombi (goedkoper), 465 kozen de buscombi. De bus vertrok uiteindelijk pas om 13.12 uur; bij aankomst in Alkmaar levert de bussluis een kleine vertraging op omdat de dubbeldekkers achteruit inparkeerden. De toegangsprocedure is dubbel: fouilleren gevolgd door scannen van tickets — een steward vond bij de schrijver een zak honingdrop en vroeg quasi-nonchalant of er vuurwerk in zat.
Op de tribune zette de tifogroep een klassiek wit-rood-wit spektakel neer met lange stroken papier. Omdat AZ zelden het volledige uitvak beschikbaar stelt moesten de slierten op een creatieve manier van boven naar beneden worden doorgegeven; het effect was alsnog imposant. Kort voor de aftrap zorgde georganiseerde pyro vanaf AZ-zijde voor dikke rook, waardoor de aanvang even werd uitgesteld. Dat zette de schrijver aan het denken: clubs mogen blijkbaar vuurwerk inzetten terwijl supporters dat niet mogen, en volgens hem zou de bond gesprekken met fans moeten voeren en normalisatie-inspanningen overwegen, met België als voorbeeld.
Sportief gezien was het duel wisselvallig. Ajax leverde slordig spel, gebrek aan creativiteit en domme keuzes en moest dat uit het uitvak met gezang en gefrustreerde reacties aan elkaar zingen. AZ profiteerde na rust: Wouter Goes kon in de beginfase vrij binnenkoppen, 1-0. Een eventuele 2-0 werd afgekeurd, en in blessuretijd kopte Kian Fitz‑Jim namens Ajax de 1-1 binnen — een late redding die wisselende emoties oproept: opluchting maar ook onvrede over het spel. Een applausje volgde, vooral lauw; Wout Weghorst was al onderweg naar de kleedkamer.
Conclusie van de schrijver: de titelstrijd is voorlopig ver weg — Ajax staat punten achter op Feyenoord en NEC — dus richt de blik op de nabije opdracht: winnen van Fortuna Sittard en een positieve reeks opbouwen; dan ziet men halverwege mei wel welke plek dat oplevert.