Reisverslag Heracles-uit: kruising tussen penitentiaire inrichting en aquarium
In dit artikel:
Ik bezoek voor de vijftiende keer Heracles-uit, na vier weken zonder nationale uitwedstrijden (Feyenoord bezocht niet vanwege stadionverbod, FC Groningen misten door werk) en zes weken sinds het saaie 0-0 in Zwolle. Samen met medereizigers rijd ik door regen en omleidingen naar Almelo; het uitvak bereikt we om half negen.
Heracles’ uitvak had ooit de reputatie van het meest gastvrije van Nederland, maar sinds de club vorig jaar grote lexaanplaten liet plaatsen boven de tribune is die sfeer verdwenen. De club beroept zich op veiligheid na een incident waarbij een FC Groningen-supporter door een plaat viel; de auteur betwijfelt die noodzaak en noemt alternatieven die veiliger én praktischer lijken, zoals demontabele platen of het verplichten van een uitvak op de eerste ring via KNVB-regels. De keuze van Heracles en de KNVB oogt als de makkelijke weg, volgens de schrijver.
De tifo-groep van Ajax reageert en zet een uitgebreide actie op: een metershoog doek met houten palen en een visueel concept dat refereert aan Alcatraz/Clint Eastwood en het thema ‘gevangen zijn’ in Almelo. Vijfhonderd Ajacieden dragen oranje hesjes met cijfers als verwijzing naar clubgeschiedenis en identiteit; sommige hesjes landen later als poncho’s op het vak eronder.
Op het veld helpt Ajax zichzelf aan een comfortabele voorsprong. Mika Godts en Steven Berghuis scoren binnen een minuut van elkaar (16e en 17e minuut), en Berghuis maakt na rust nogmaals zijn treffer. Remko Pasveer oogt niet feilloos bij twee momenten, maar de defensie van Heracles biedt weinig tegenstand. Takehiro Tomiyasu krijgt tien minuten voor tijd een onnodige rode kaart, maar verder komt Ajax niet meer in de problemen; er is nog een scrimmage waarbij de bal twee keer van de lijn wordt gehaald. Eindstand en drie punten veroorzaken geen dramatiek, en spelers en meegereisde fans nemen na afloop even de tijd om elkaar te bedanken.
Naast het wedstrijdverloop krijgen we ook korte achtergrond over de clubnaam: Heracles (de Griekse held, zoon van Zeus) en de mythe rond zijn twaalf werken — ironisch, aangezien de huidige ploeg weinig van die heroïek toont. Statistisch deden de Heraclieden het matig dit seizoen (19 punten), met een groot deel van die punten onder interim-trainer Henri Krüzen, waaronder de opvallende 8-2 tegen PEC.
Opvallend is de scheiding binnen het uitvak: de linkerhelft is bijna de gehele wedstrijd hoorbaar, terwijl de rechterzijde stilvalt, alsof een onzichtbare muur het geluid dempt. Een deel van de conviviale Heracles-aanhang staat tijdens de tweede helft langs de boarding in plaats van op het vak. Na het eindsignaal loopt alles in goede sfeer uit; supporters keren terug naar auto’s en bussen in de nattigheid.
Reflectie: de auteur hoopt dat Heracles weer dat gastvrije karakter terugvindt, en dat Ajax volgende week naar NAC-uit kan blijven reizen, bij voorkeur met Europees voetbal als einddoel. Eerst staat nog een liefdesklusje op het programma: de veertien kilometer van de Cruyff Legacy 14K.