'Stel je voor dat Cruijff over twee jaar weggaat, is er dan een vangnet?'

In dit artikel:

Hedwiges Maduro, voormalig Ajax-speler en interim-trainer, dringt erop aan dat Ajax een helder en duurzaam plan ontwikkelt voor voetbal en personeelsbeleid. In een interview met Ajax Showtime stelt hij dat de club eerst moet bepalen welke speelstijl men structureel wil hanteren — inclusief gewenste eigenschappen van vleugelspelers, een keeper die kort kan opbouwen en technisch begaafde middenvelders — en dat de technische leiding daarop aangesloten aankopen en aanstellingen moet doen. De hoofdtrainer zou volgens Maduro het laatste puzzelstuk moeten zijn, niet degene die het clubvoetbal telkens omgooit.

Maduro wijst op de instabiliteit binnen Ajax’ technische staf: dit seizoen werkten Heitinga, Fred Grim en Óscar García al als hoofdtrainer met de groep, en sinds Overmars hebben meerdere technisch directeuren (Hamstra, Huntelaar, Mislintat, Kroes en nu Jordi Cruijff) elkaar opgevolgd. Daardoor ontbreekt volgens hem continuïteit en onstaat “kapitaalvernietiging” doordat spelers steeds van taken worden veranderd. De technisch directeur moet daarom lange adem hebben en een vaste visie uitdragen, zodat trainers worden gezocht die in die lijn passen in plaats van andersom.

Over de actuele trainerszoektocht zegt Maduro dat hij het niet uitmaakt welke nationaliteit de nieuwe eindverantwoordelijke heeft; kwaliteit en fit met de clubvisie zijn bepalend. Jordi Cruijff lijkt te neigen naar een Spaanse kandidaat — namen als Míchel, Eder Sarabia en Iñigo Pérez circuleerden — maar Maduro vindt nationalistische voorkeuren achterhaald en pleit voor een selectie op basis van speelstijl, communicatieve vaardigheden en resultaatgerichtheid. Hij noemt Míchel als voorbeeld van een coach die een duidelijk aanvallend handschrift heeft en eerder met Girona successen behaalde, ondanks recente degradatie.

Financieel en sportief beleid moeten volgens Maduro evenwichtig worden afgewogen. Doordat Ajax het komende seizoen geen Champions League-inkomsten heeft, kan de club gedwongen worden zichtbare krachten te verkopen, zoals Mika Godts. Maduro benadrukt dat een eventuele verkoop alleen verantwoord is als er een kwalitatieve vervanger is: Godts is snel, goed in één-tegen-één en pas twintig, maar zijn waarde hangt samen met de manier waarop hij wordt ingezet. Ook wijst Maduro op prioriteiten voor versterking: vleugelspelers, een controlerende middenvelder en een ervaren leider achterin — voorbeelden die hij noemt zijn een type als Tadic terughalen of een verdediger à la Nathan Aké.

Kort gezegd pleit Maduro voor een langetermijnvisie bij Ajax met continuïteit in de technische leiding, een duidelijke spelfilosofie als uitgangspunt voor aankopen en aanstellingen, en trainers die passen bij die visie — ongeacht hun nationaliteit — zodat spelers en club niet telkens het slachtoffer worden van wisselende koers.